Blog

2. Een fossiele geul in de bodem van Amstelveen

  • Erik Kasteleyn -
  • 21/05/2019  |  Comments (0)

Sinds die bewuste nacht in de zomer van 1982 ging ik 's avonds regelmatig naar het fietspad terug en merkte daar dat de wichelroede steeds op dezelfde plaatsen uitsloeg. Ik had geen idee waarom dit zo was. In die tijd had ik ervaring met het maken van geologische kaarten. Omdat ik vermoedde dat het uitslaan van de wichelroede iets te maken had met de samenstelling van de bodem, leek het mij een goed idee om op een kaart aan te geven waar de wichelroede wél en niet uitsloeg.
In een boekhandel kocht ik een gedetailleerde plattegrond van de gemeente Amstelveen, bij een ijzerwinkel een dikke metaaldraad, die ik in een V-vorm boog. 
 
Met mijn nieuwe wichelroede ging ik op pad en liep 's avonds en 's nachts door de straten van Amstelveen.
Op de plattegrond van de stad gaf ik nauwkeurig aan waar de wichelroede wél en niet uitsloeg. Al rondwandelend door de straten, langs woonhuizen en flatgebouwen, over viaducten en snelwegen, bleek dat de wichelroede over een groot gebied sterk uitsloeg. Ik begreep er niets van, maar ging gewoon door. Inmiddels, wat minder schrikachtig geworden, liep ik ook regelmatig overdag met de wichelroede door de straten van Amstelveen. De te lopen afstanden waren behoorlijk groot en het leek een tijdrovende zaak te worden. Enkele maanden later had ik ongeveer drie vierkante kilometer van het noord-oostelijk deel van Amstelveen nauwkeurig met de wichelroede onderzocht. In iedere straat binnen dit gebied was ik geweest en had vastgesteld of de wichelroede er wél of niet uitsloeg. Door dit aan te geven op de stadsplattegrond, was er een ongeveer zes kilometer lange, 70 tot 350 meter brede baan ontstaan, die zich als een reusachtige slang door dit volgebouwde deel van de stad slingerde.
 
Wat was hier de betekenis van? Als geoloog had ik ervaring met gesteenten in Finland, maar niet met de bodem van Amstelveen. Ik vroeg advies aan een geoloog die gespecialiseerd was in de bodem van Nederland, liet hem mijn kaartje zien en vroeg wat dit zou kunnen zijn. Hij vermoedde dat het een oude geul in de bodem was, die nog dateerde uit de tijd dat dit deel van ons land eruitzag als de huidige Waddenzee. Deze fossiele geulen waren door de Geologische Dienst gedeeltelijk uitgekarteerd en op geologische kaarten aangegeven. De bodem van Amstelveen was echter niet onderzocht, omdat dit door de bebouwing niet goed mogelijk is. Echter zo'n tien kilometer ten zuiden van Amstelveen in de polder Groot-Mijdrecht waren deze fossiele geulen duidelijk zichtbaar in het landschap aanwezig. Dit was de bevestiging dat de wichelroede krachtig uitsloeg in nabijheid van deze fossiele geulen.

Aan het einde van die zomer van 1982 bekroop mij een onwerkelijk gevoel. Ik was erachter gekomen, te kunnen wichelroedelopen. Ik begreep er niets van. Een nieuwe wereld was voor mij opengegaan, maar ik voelde mij er een vreemdeling. Hoe was het mogelijk dat een voor mij onbekende invloed uit de bodem de wichelroede deed uitslaan? Waren dat stralingen en zo ja, wat was dan de invloed van deze straling op de vele duizenden mensen die hier woonden? Deze vragen hielden mij bezig en ik ging op zoek naar antwoorden.
 
Wilt u meer informatie over dit onderwerp? Klik dan hier

Reageer

Door op Verzenden te klikken gaat u akkoord met onze Privacyverklaring (AVG)